budur!
dün seninle konuştuk ya, hani “biz hcg’den anlamayız daynın işte böyle kulaç hesabı, parmak hesabı tarif et” dedin ya, sonra yetişiyoruz demek bu sezona dedin ya, hani faruk, davut, emrullah olmadan sezon açılmaz dedin ya…
bak tarık abi, inanmazsın sabah 8 de davut’a verdim kredi kartını, akşama hastaneye getir kombinemi dedim. yanisi şu ki, ben üzerime düşeni yaptım. davut’ta yaptı. emrullah’ın koltuğuna ise ‘o şimdi asker’ yazıcaz malesef…
ikinci hafta konya maçında, belki cengiz abi’de gelir, ‘dale’ deriz değil mi abi?
dale demişken, mayısın ortasıydı. yeni ameliyat olmuş, hastaneye yatacağım günü beklerken üsküdar mado’da bir akşam dondurma yemiştik. sevgili nadir marmara, ismail abi, paşalı, sayın sevgilibiladerim… yusuf abi ben kalktıktan sonra gelmiş, tarık abi de telefonla katılmıştı. o akşam ismail abi daha yeni bitirdiği bir şiiri de okumuştu bize. ismini ise nadir marmara koymuştu. şiiri cep telefonuna yazdığından bize de sms ile yollamıştı hatta. dale demişken, hani birazdan gol olacak da diyelim ismail abinin ağzından.
abi o iki mecmua ile her zaman beklerim : )
idik kut (kutsal ruh)
mızrak yoksa ilmihal yok diyorum sana faruk
savaş yoksa allah yok, allah yoksa çok kötü di mi
bak bu beşiktaş tribünü, bu siyah bu beyaz, işte bu cengiz baba
şu gelen atıyla gelen siyahlar için gelen cengiz işte
persona mı kaldı lan bu barbarsız çok moderen dünyada
persona halil paşa isyanından bu yana çok adam sallandı çınar ağacında
elektrikli sandalyenin icadına da vardı daha, vardı daha hatta camoko
mızrak yoksa beyaz renkli bir gelecek de yok
mızrak yoksa her yer porno her kale alamo
mızrak yoksa mızrak yoksa mızrak yoksa mızrak yoksa
ört beni diyorum faruk, ört beni birazdan gol olacak ve dale
bu sadece aramızda, seninle benim, serinlikle sersemliğin, mızrakla cengizin
yemişim geçmişini her türlü patolojinin
çok önceden: persona halilden, çınardan, mızraktan, beşiktaştan
çok utangaç bir rüzgar esti, bir imge gibi değil, sahiden
isim verildi rüzgara dede korkut tarafından
soy soyladı: kara çadır, varlık çadırı dedi, ünledi hem söyledi
yeğrek olsun madem adın, adın yetmiş dilde yetmiş ilde denilsin
o kara börklü cengiz dahi önünde eğilsin
sağdan şehre inilsin, gol olacak, birazdan faruk birazdan
İsmail Kılıçarslan (mayıs 15 )
Beta-HCG: 144
bir kulaç daha atsam karadayım…
hmg: 8.2
dün benim doğum günümdü. işyerinden arkadaşlarım, ailem ve hemşirelerle kutladık. emine hemşire bana üçlü tabak takımı almış. bununla çorba içicen, bununla muhallebi yiycen, bununla da salata diye teker teker anlattı. seneye dışarda yapacaz, iyice beslen dedikten sonra da ateşi düşmesse şu hapıda verin diye ekledi. emine hemşire benim tıp ilmine olan inancımı besliyor farkında değil. evet, beni de türk hekimlerine emanet ediniz!
dil ateştir…
an itibari ile 45 tane orjinal dvd filmim oldu. selahattin abi sağolsun : ) bu filmler bitmeden iyi ol inşallah diye dua etti, Allah razı olsun.
böyle başlamayacaktım ama, elinde kocaman paketlerle içeri girmiş oldu ben tam bişiler yazayım derken. eh bu kıyağı neticesinde yazının besmelesinden sonraki en kıyak yeri kapmış oldu.
ikinci kür bitti. tedaviyi yarıladım yani. bir hafta oluyor. son bir hafta potasyum, kan, lokosit, eloktrolit, sıvı, bağışıklık takviyesi aldım. belkide benim bilmediğim daha başka şeyler. he bir de hamdolsun bu sefer dünya kupası felan vardı, en azından akşamları oyalanacak birşeyler buldum.
çapa’da belediye kablosuz ağ kurmuş hastalar için. biz bunu yeni keşfettik. evden pc istedim, hem hamdolsun artık keyfim de sıhhatim de yerinde.
ziyaret eden tüm arkadaşlarıma çok çok çok teşekkür ediyorum. ilaç aldığım zaman zarfında vucut direncim düşük olduğu için ziyaretçi kabul edilmediğinden kapıda kalan, güvenlik tarafından rencide edilen arkadaşlardan da Allah razı olsun. uzun zamandır piyasada olmadığım için anlatılan her dedikoduyu ilgi ile dinledim, keyflendim. mail, sms, arkadaş üzerinden selam vs gibi türlü yöntemlerle ulaşanlardan da tabii…
bi aksilik olmazsa ptesi günü, bir kaç günlüğüne eve gidicem. hastaneden çok sıkıldım, doktorlar da anlayış gösteriyorlar sağolsunlar : ) sonra tekrar ikinci evim, pembe boyalı saadet dolu yuvama geri döneceğim. ağustostosta da inşallah alemlere geri döneceğim, ne güzel.
bu arada ali sarı evlendi ya, Allah bahtiyar etsin. rize’den hastane odama kadar gelip davet etme inceliğini gösterdiği halde icabet edememe eşekliğinde bulunduğum için kendisi affetsin beni : ) mutluluklar diliyorum.
alexandre bey evlenecek bir de. inşallah bir mani olmaz da bu düğünü de atlamayız…
geçmiş olsun faruk
selam ile
15 mayıs 2008 perşembe.
sanıyorum 28 nisan’da gittim ilk defa. soğuk algınlığı yada mide fesadı felan zannediyordum. neyse.
daha önce çok defa özel hayatımda, iş hayatımda ne bilim eşime, dostlarıma ve evet aileme karşı bir sürü mücadele vermek zorunda kaldım. hepiniz aşağı yukarı benimle benzer mücadeleleri vermişsinizdir. meslek hayatımda çok mücadele ettim, hamdolsun kimiz zaman kazandım, kimi zaman kaybettim, kimi zaman kaybettiğimiz sandığımda aslında bunun önemsiz olduğunu olduğunu görüp rahatladım felan. ama sanıyorum her zaman karşıma aşabileceğim engeller çıktı. yuh, bu kadarı da olmaz demedim. madem karşıma çıktım, galiptir bu yolda mağluplar bile dedim. iyi de demişim.
bazen bazı arkadaşlarla münakaşalarımız oldu. tartışmalardan sonra ben pek azı ile tamamen ilişkimi keserim. bunlarda da kesin yargılarım yoktur, değişebilir zamanla. kah ben haklıyım dedim, kah haksız olduğumu bildiğim halde çirkeflik yaptım kimi zamanda haksızlığıma boyun eğip sustum. ama haklı olmak için, yani o mücadeleyi kazanmak için de çok mücadele ettim. nasılsa herşeyin hesabını vereceğiz. kalbini kırdıklarım ve kalbimi kıranlar bir araya toplandığında kimseden bir şey saklayamayacak durumda olacağız nasıl olsa!
jerfi qazaq’ın dediği gibi şimdi de bir hastalığa musallat oldum. 3 haftadır tetkikler, ön müdaheleler devam ediyor. 5 mayısta bir ameliyat oldum. vucudumda üç yerde çeşitli büyüklüklerde tümör tespit edildi. birisini yani kökünü aldılar. geriye esas oğlanlar kaldı. bunların tedavisine kemoterapi hastalığıma da kanser diyorlar. ilk duyduğumda biraz yadırgamıştım. şimdi geçti. 3 ay sürecek bir tedavi sürecine gireceğim bi kaç gün içinde. biraz zor bir süreç olduğunu söylüyorlar ama ben en büyük zorluğu kolumdan ilk kan aldırırken aşmıştım. kan vermekten o kadar korkuyordum ki, hemşireyi mesleğinden soğuttum sanırım. ama şimdi kolum delik deşik, tam kapanmamış bir ameliyat yaram ve üzerine nerdeyse her gün değişik yerlerden iğne ya da kan aldırma. ben o ilk kan verme sırasında -ki tam dört tüp doldurdular- attım bütün korkularımı, sıkıntılarımı. bundan sonra sanırım daha fazla delik deşik edemezler beni : )
neyse, benim eylüle kadar uğraşmam gereken bir kanser var. korkarım epeyce meşgul olacağım. siz kendinize iyi bakın. yeni sezonda yeniden görüşmek üzere…
14 Haziran 2008
bir ay önce yukarıdaki yazıyı yazıp yayımlamayı düşünmüştüm. kısmet olmadı. o günden sonra pc yüzü görmek de başka bir şey görmek de nasip olmadı. bugün, kemoterapiye başlayalı 23 gün oluyor. ağustos ortasına kadar sürecek bir tedavi süreci var. son bir kaç gündür sıkıntılar geçti. hatta bugün hastahaneye yattığımdan beri ilk defa dışarı çıktım. ali usta’nın hayat ne garip vapurlar felan lafı aklıma geldi. hakketten : )
musallat
ben demedim mi ortaam sana, anıtkabire uğramazsak ankara seyehatinin bereketi kaçar, üzerimize hastalık musallat olur diye…
devlet olma bilgisi
son zamanlarda madem sardık devlet - millet işlerine, devam edelim. iyi geldi bana bu mevzular. sadece bana değil geçmişten bugüne herkese iyi gelmiş, rahatlamış ferahlamışlar. misal göktürkler taşa felan kazımış böle yazıları. azme bakıp saygı duydum. ama en meşhuru sanırım ‘Kutadgu Bilig’ adındaki kitaptır. islam türk edebiyatının ilk örneği olan bu kitabı yazan Yusuf Has Hacib abimiz 1019 da, yani gazi paşa’nın samsuna çıkıp devletimizin makus kaderini değiştirdiği günden 900 yıl önce zengin ve asil bir ailenin evladı olarak Balasgun’da doğmuş. hayatının ilk elli yılında ne yaptığını bilmiyorum ama sonrasında bu kitaba başladığını duyduk. aynı yıl içinde balasgun’dan kalkıp kaşgar’a gitmiş. kitabının kalanını da burada bitirdikten sonra Batı Karahanlı Hükümdarı Tabgaç Buğra Han’a takdim etmiş. tabi daha bu sıralar Machiavelli (1469-1527) portakalda vitamin bile değil. şu çok meşhur prens yada hükümdar diye çevrilen ve başbakanın hastası olduğu kitabın yazarı abimizin doğumu için daha 4o0 yol felan vardır.
Neyse, tabgaç buğra han eseri çok beğenir. yusuf abimizi ‘Hacib’ yapar. böyle bir nevi vezir gibi bişi. yusuf abi Yusuf Uluğ Has Hacib olarak çok fena ün yapar, daha da kitap yazar. ama en önemlisi artık yazılan kitaplar hükümdara sunulmaktadır. bu gelenek olmuştur.
yusuf abi’nin eseri ‘kutluluk bilgisi, saadet bilgisi, devlet olma bilgisi, devlet iradesi bilgisi’ anlamlarına gelir. bu kitapta bir takım simgelerle yusuf abi, yusuf abinin oğlu, yusuf abinin kardeşi ve hükümdar amca konuşturulur. Gündoğdu (Tapgaç Buğra Han) adaleti temsil eden hükümdar, Aytoldu (Yusuf abi) devleti temsil eden vezir, Ögdülmüş (Yusuf abinin oğlu, yeğenimiz sayılır) aklı temsil eden oğul ve Udgurmuş (Yusuf abinin biladeri, o da bir nevi abimizdir) da kanaatı temsil eden kardeştir. yusuf abimize göre; adalet devlet, akıl, ve kanaat bir ulusun ayakta durması sağlar. bu dört temelden biri çürüdüğünde, ulus millet olmaktan çıkar, tarih içinde kaybolur. bence on numara bir tesbittir. gündeminizi şöle bi karıştırın, aklınıza gelen ne varsa burun bakalım bu ‘dörtlü’ teraziye. ahan da hakketten doğru bişi demiş yusuf abi demiyor musunuz. hem bi kere adı yusuf, güzel yusuf.
devlet felan dedik ya, çok fena bayan ortamı yapan başka bir kitap daha biliyorum aslında!
lafı uzatmayalım, nerdeyse milyon yıl önce hem de kendi türk atamız devlet yöneticilerine idareleri sırasında muhtaç olduğu ayarı vermişken, biz neden ‘Amaca ulaşmak için her araç yasal ve ahlakidir’ diye lafa başlayıp din, ahlak ve hukuk devlete bağlıdır. Amacı gerçekleştirmek için gerektiğinde devlet bunları alet olarak kullanmalidir diyen (yaşadığı devirde italyanın neredeyse tamamının oğlancı olduğu tarihi gerçeğine dayanarak) makyavelli adındaki ipnenin yazdıklarını okuyan bir başbakana tahammül ediyoruz? diye sorayım, bayan mevzusu sonraya kalsın. biz onu alexandre bey ile ankarada hallettik geldik, hamdolsun : ) hani ankara ya, laik bi kent ya, devlet konuları daha da kafamı kurcaladı oralarda.
aşağı yukarı hepimiz enteliz. bir çoğumuz prens yada hükümdar diye basılan bu kitaptan haberdardır, okumuştur. yav kardaşlar, karındaşlar yusuf abi de çok kral bi kitap yazmış, valla. entelliğinize zeval gelmeden geceleri herkes uyuduktan sonra bir göz atalım en azından. belki iki satır türkçe bişi okuyup bünyeyi rahatlatırız. italya zaten bizim, namusu bizden sorulur malum : )
sevgiler benden.
cuma’ya gittim dönücem
bekle anıtkabir, ben geliyorum.
saygı duruşunda bulunmaya….
dikkat şiir!
“bilesin kavuşmak yoktur İslamlıkta
kavuşanlar ancak gâvurdur”
Süleyman Çobanoğlu / Tekfurun Kızı
güneye gidecem
şöle bi üşengeçliğim geçse, koşarak akıcam güneye. yanıma da warrioru felan mı alsam diyorum. akalım güneye, soldan güneş yükselsin biz terleyelim felan. böyle bi akşam saçmalaması, tenkyü…
