ne diyelim, arkamızda karaoğlan gibi ulu bir kişilik varken daha rahattık tabi
ama maalesef “arkada” kaldı.

ben de buradayım derken aslında iki karış toprak içinde olduğunu da düşündürüyor.
düşünmekle kalmasın, yazıyla ölümsüzleşsin burda, ölümlü biri.
özleyenlerde gidip bir fatiha okuyup özlemlerini gidersinler artık, yapacak bişey yok bu düzende.

ne diyorsunuz rahmetli falan..
dikkat etmek gerek Allahin emrettigi bir kurala yasak koyanlardandir kendisi.
ve böylesi biri icin Allahin ‘rahmet’inden söz edemezsiniz.

bahsedilen herhangi biri degildir, yoksa bu konu konusulmazdi.

sayın Zeynep, hikayeyi bilirsiniz. Yılan, çiyan yollayan gavur krala Osmanlı sultanı bal, reçel yollar. Aman neden böyle yapıyorsunuz diyince oradan birisi, herkes karşısındakine kendi yediğinden ikram eder der…

Biz kendi azığımızdakini ortaya koyduk, rahman olanın rahmetini kimseden esirgemedik. Gayrı müslim olmadığı, alenen muzır bir açıklamasına rastlamadığımız için. Bu konuda elbette din adamlarının da bir tasarrufu ve tavsiyesi vardır. Lakin, kendi tasarrufumuz, kimseden rahmeti esirgememe yönündedir. Doğrusunu şüphesiz Allah bilir!

pek ince bir aciklama oldu cevabiniz.
hikayeyi bilirim. ordaki nükte farklidir.

yine de malum durumlar karsisinda net olabilecegimi düsünüyorum. Rahmet konusunda da.

Dogrusunu süphesiz Allah bilir. bize de ögretmesini dua ediyorum her zaman.

Ben, inanan insanların “muhafazakar” olmasına hiç bir zaman anlam verememişimdir. Yobaz yerine, muhafazakar kelimesini bilerek kullanıyorum. Aslında bu davranış hakkı bu değildir. Cedid olan Allah’ın kulları nasıl muhafazakar olabiliyor diye düşündüm durdum yıllarca. Allah’a iman değişim ile vucud bulmuşken. Geçmişin ve atalarınızın dini üzerine gelmiş bir dinin mensuplarının, halen daha bir öncekini “muhafaza” etmesi ve ciddiyetsiz bir samimiyetle hareket etmesi çelişki değil midir? Bana abidik gubidik bir sürü isim verdiler böyle konuştuğum için. Laikim dedim sıyrıldım. Sizi de tanımladığım için, affedin.

Rahmet konusunda da, kendinize ait olmayan, Tanrısal bir tasarrufu bu kadar bencilce kullanıyor olmanız, kusura bakmayın “muhafazakar”lıktır. Karşısındaki insan kim olursa olsun, rahmetinden verecek olan biz değiliz. Umulur ki başkaları da bize rahmet ve şefaat ederken bizim kadar cimri davranmasın.

sevgili Faruk,
söylediginiz sekilde muhafazakar degilim, ama muhafazakar bir yanim vardir ve bu ‘korumamin’ tamamen öz benligimi korumakla ilgisi oldugu icin kimselere teslim etmem onu. bu nedenle sizi affetmem icin herhangi bir sebep yok ortada.
Allah merhametlidir, merhamet edenleri sever.
Allah cömerttir, cömert olanlari sever.
Allah celil oldugu gibi müzill’dir de.
bunlari hepimiz biliyoruz.

‘Rahmet konusunda da, kendinize ait olmayan, Tanrısal bir tasarrufu bu kadar bencilce kullanıyor olmanız…’

eger sözlerim böyle anlasilmissa Allahtan af diliyorum.
katiyyen böyle bir kastim olamaz.

yüce Rahmet sahibi oldugunu evvela ayetlerden bildigimiz rabbimiz
yine ayetlerle bize nasil müntakim oldugunu da ögretmis.

söylemek istedigim sey ayetlere paralel olarak ,
yasarken ayetlerin karsisinda bir durus sergilen ve bunu gizliden degil acik olarak yapan birine karsi Allah mümtakim olacagini söylerken bizlerin rahmetten söz etmesi de bize ait olmayan bir güzelligi diledigimize cömertce dagitmak olmuyor mu!

Rahmetli hâla ?arkamızda?! basligiyla haber niteligi tasiyan bu konuyu aktarisiniz inanin tebessüme sebep olmustu.

rahmetli ifadesi ise cok ciddi oldugu icin dayanamadim ve uyarmak istedim. mevzuyu dagitmak ve sıkıntı vermek istemezdim.

saygilarimla