Artık gelme!
Önce sen. Hadi diyelim, önce sen. Bir hikaye olsun, hayatın anlamını değil sıradanlaşmış hafızaların dokunduğu yalın gerçekleri, o gerçeklerin üzerindeki örtüyü, söylemeye utandığım ne varsa her şeyi anlatsın, ama önce sen!
Anlamsız değil korkular, yarım kalması bundan değil, hiç değil. Zaman zaman güzel zaman zaman baş belası, değil. Hani tam şurada, boğazında düğümlenen tarif edemediğin cevapta ve hızla açıp işini tükettiğin mektuplarda. Bitmek bilmeyen, inandığın değerlere meydan okuyan mektuplar. Her şey bitse de peşimi bırakmayan mektuplar?
Ama önce sen.
Orada gözlerinin ferine can veren ne varsa bırak onu ve konuş,
önce sen konuş.







Comments (Katılım Yok)
What do you think?