sen unuttun
bak ben de unuttum
unuttu herkes
lades!

bu şarkılarda, telaş ta olsun, git gidebilirsen de hatta bilhassa fasulyeden de olsun, alıp beni şehirler arası yollara vuran bir kalp serinliği var. çok uzaktan anlatılan, cesur olduğunu iddia eden ama cesaretin ne olduğunu anlatabilecek bir tek 18 mart şiiri bile ezbere okuyamayan ben, vals ritimlerinin her zaman başımı döndürdüğünü hatta belki de bu şekilde soğuk bir istiklal caddesi akşamı her yerde çalan ‘waltz of the butterfly‘a tav olduğunu farkeden ben, hiç arkama bakmadan çıkmayı planladığım o yoldan çabuk geri döneceğimi biliyorum. eminim.

ben bu pencereye bir taş attıysam
kırmak için değil,
kırıldıysa cam,
o ayıp bu taşa bir ömür yeter!

bu şarkılarda, benim denemeye cesaret edemeyeceğim bir anlatım şekli var. duymayı arzuladığım ama anlatmayı beceremediğim… nerede duysam tanırım ben bu hissi! koltuk aynı olsa da, kaynasa da suyumuz. bir tek fark var. aynı sehpada öksüz kalan başak bir fincan bu sefer. elim gözüm hep telefonda diyor, sonra da ara ne kaybedersin?

şimdi söz veriyorum! bu halimden hiç vazgeçmeyeceğim… oturup bir pazarlık yapmadık hem, hem ben pazarlıkları sevmem.

hayırlar diliyorum. başkası ne mümkün! hayırlar diliyorum, mutluluklar elbette. istikbalde bir tutam bahtiyarlık varsa, diliyorum onu evet kendim için de… bir kaç şarkı ile şirazesini kaybeden ben, zamanla öğreneceğim nefsime hakim olup duyguma gem vurmayı…

canımı acıtmak için kolumu ısırabilirsin, sakın başka bir şey deneme!

Son müdehale : Mart 17th, 2009 Bunun altında : fy Gez bakalım : Önceki / Sonraki