Geçen haftanın en acayip tecrübesi, Erkan Oğur ? İsmail Hakkı Demircioğlu dinletisinden bahsetmem gerek. Cuma günü Bakırköy?de Cem Karaca Kültür Merkezindeydim. Akşam saati, trafiğe felan aldırmadan. Evet, bundan bahsetmeliyim, söz de verdim zaten.

Oğur ile Demircioğlu sahneye teşrif ettiğinde başladı aslında her şey. Daha önce Bakırköy halkının mal bulmuş mağribi gibi her konsere geldiğinden bahsetmişti Züleyha. Fakat doğrusu bu kadar mallık pardon Mağribilik beklemiyordum. Daha ağabeyler sahneye çıkar çıkmaz bir alkış bir kıyamet. Sanki aralarında anlaşıp ?ağalar! Bu adamları ilgi manyağı yapmazsak belediye bir daha konser düzenlemez, akşamları çekirdek çitleyerek caddelerde turlamak zorunda kalırız? demişler. Ya da ne bilim, bu adamlar çok az sahne adamı görmüş, gördüklerine de şaşılacak derecede aşık olmuş. Yani eninde sonunda Erkan Oğur! Adam çılgınca ıslıklanmak değil muhtemelen edeplice alkışlanmakdan yanadır. Yani en azından duruşu, efendiliği bende onu çağrıştırıyor.

Konsere gelen kitlenin tek problemi aslında belediyenin buradaki potansiyeli yanlış yorumlaması bence. Anlaşmazlığın kaynağında, Serdar Ortaç ya da Kenan Doğulu için ideal olan seyirciyi tutup Erkan Oğur konserine mahkûm eden büyükşehirin Kültür İşleri var. Dinletinin müşterisi olan seyircinin, gayet içli bir türkü olan ?Divane aşık gibi?de alkış ile ritim tutmaya çalışması dahası bunu yine pek de eğlenceli bir türkü olamayan ?Bülbülüm altın kafeste?de tekrarlamaya yeltenip sonra dumur olması, dinlemeye geldiği sanatçıdan ve icra ettiği eserlerden de habersiz olduğunu fark etmem bütün tadımı aldı açıkçası. Üzerine bir de önümüzdeki sırada oturan ergen çiftin birbirine yavşamak için her fırsatı değerlendirmesine şahit olmamız işin rengini epey değiştirdi. Arkadaşa çıkışta ‘madem hiçbir türküyü bilmiyorsun, neden kızı sinemaya götürmedin’ diye soracaktım ama kendisi ayağa kalkınca bunun pek de iyi bir fikir olmadığına nefsimi ikna ettim.

Ayrıca, burası çok önemli, dinletiden az önce Aşık Veysel belgeseli izleyip sahneye çıkan Erkan Oğur?un her türkü arasında Veysel ile alakalı bir anekdot aktarıp onu da bir espiri ile bağlamaya çalışmasına bir anlam veremedim. Düşünün, ?Neden geldim İstanbul?a? türküsü ile acayip içlenmişsin, arkasından hiç ara vermeden ?Mamoş?u bağlayıp bizi nakavt etmek varken saçma bir gülüdürklülükle ambiyansın içine etmeye ne gerek var? Ya da sosyal demokrat görüşün yoğun olduğu bu ilçede ?bu türkü Atatürk?e? diyerek çılgınca alkışlanmaya ne kadar ihtiyacın var? Zaten sahneye çıktığından beri seni yeni yetme bir popstarın heyecanını almak için sergilenen abartılmış ilgi gösteriliyordu, daha Ey Zahit araba eyle ihtiram?ı söylemeden hemen önce ?bu türkü de seçimler için? diyerek iktidarı iğneleyecek bir şeyler söylemek senin gibi bir sanat adamına ne kadar yakıştı?

Daha belki de bir sürü şey söyleyebilirim, ama Erkan abi okursa kırılır. Eminim. Oysa biz lise yıllarında, daha walkman varken yani, Anadolu Beşik albümünü dinleyip bir araya gelen gençlerdik. Erkan Oğur bizim için ?hayvan?dı. Akıl erdiremediğimiz her müzikal atraksiyonu bu hayvanlığı daha da pekiştirdi. Perdesi gitarı keşfettiğimizde, ?Güllerin içinden?in güzelliğini şarkının kendisi kadar o perdesiz gitarla atılmış Erkan solosuna da borçlu olduğunu fark etmiş, kendimizden geçmiştik. Herkes bir yana, Erkan Oğur bir yana idi. Hele Fuad albümü çıktığında. Albümün kapağındaki fuad?ın ne manaya geldiğini okurken ki şaşkınlığımızı görmeliydiniz. ?Hayvaaan? diye inlemiş olabiliriz hayranlıkla.

Sonuç, bir daha asla Erkan Oğur dinletisine gidilmeyecek. Ses sitemi bozuktu, konsere gelenler acayipti gibi bahaneleri kabul etmiyorum. Ayrıca tez vakitte İsmail Hakkı, Bedo, Selçuk, Abdurrahman, Mehmet Ali, Oruç Gazi ve diğer arkadaşlar toplanılıp bir fasıl yapılacak. Kul Aşık?tan ?yarim senden ayrılalı, hayli zaman oldu gel gel? söylenecek!

Son müdehale : Mart 25th, 2009 Bunun altında : Değindiri Gez bakalım : Önceki / Sonraki