insanın bazen mektup yazabileceği birisinin olmaması ne kadar kötü. bazen tutunacağı yolun çıkmaz olması mesela… kim ne bilir. sahi çingeneler çocuk çalar mı? bi rahat bırakın madem derman olmuyorsunuz, mesela madem derman olmuyorsunuz. mesela diyorum, bazen böylece zarf ıslanmadan masada durursa, mesela diyorum zorlanınca anlatacaklarını anlatmaya… ne kötü.

kaç tane kelime kullanabilirim derdimi yazmaya ama daha çok küfrederim sanırsın. hatta daha neler sanırsın. mesela…

kavonuzun içi şeker. tadı güzel bir sürü şeker. kapağı açılsa da yense, bir sürü şeker. ne kötü.

şimdi bi gidin başımdan diyince, hani sesim bazen sert ama çoğu zaman komik ya, alem yüzümüze kalsa ziya, söylesek durmadan. kimse kalmayınca, aradan ne kadar da zaman geçti. ne kötü.

ne etsem berabere bitmedi o yılgın maç

bu maçı alacaz, başka yolu yok! bunu ben sana diyorum, misal sen duyuyorsun. ama sadece bunu sana söylemek için sesleniyorum, sadece sana seslenmek için söylüyorum değil.

vuuuuuvv…

bi kulaç daha atsam karadayım dedik, nereye kurdunuz la iskeleyi, çıkamadım şu sudan hala!

Son müdehale : Haziran 8th, 2010 Bunun altında : fy Gez bakalım : Önceki / Sonraki