Seni o kadar iyi tanıyorum ki, yaşatabilirim seni…hem sen hem ben olabilirim.
Çayda eriyen şeker olmamı istemiştin.”Ama sen çayı şekersiz içersin. Dünya zaten bir bardak çay, biz onda eriyen iki şeker olalım.” Ve evet oy birliğiyle kabul edilmişti…
Artık sen-ben sağ-sol gibi bir tümün, çevresindekilerin aslında kendilerini için tanımladıkları -evet sağ-sol tamamen etrafımızda insanlar olduğu müddetçe anlamlıdır, yalnız olan kimsenin bu ayrıma ihtiyacı yoktur- sınırları pek de belli olmayan iki tarafı oldu.
Tek başınayken çoğalmak, giderken bir parçamı alırken benim bir parçam haline gelmen kadar çelişkili. Kalabalıkla kendini uyuşturmakla tek başına kendini kanırtmak arasında seçim yapmak kadar zor.
Bazı şeylere zorlamasa keşke hayat bizi. O zaman işte bazı zaman değil her zaman hem sen hem ben olabilirim. Birini seçmeye zorlamasalar…
Ben sağımı solumu karıştırıyorum hala.
Seni ve beni karıştırıyorum.
Bırakmıyorlar işte, bırakmıyorlar…

Son müdehale : Mayıs 2nd, 2010 Bunun altında : imre Gez bakalım : Önceki / Sonraki