Bazen uzaklaşıyoruz, ben ne yapacağımı bilemiyorum. Duramıyorum. Hareketin sürekliliğiyse bir yere kadar. Durduğumda geriye dönüp bakmaya korkuyorum, ya mesafe açılmışsa…
Bazen kolumdan tutup durduruyorsun; işte buradayım…Böyle bir mutluluğu bilmezler. Kaçacak bir yer bulmaksa her zaman mümkün değil. Bir de gitmesen ya da gitmesem daha kolay olmaz mı her şey? Ne kadar zor olursa olsun yürünmüş bir yoldur geçmiş. Teslim olamıyorsan önünü göremediğin bir yolda yürümekten ya da bulanık bir suya dalmaktan yeğdir durmak ve geçtiğin yollara bakmak.
Kal ki olmasın başkası.
Kal ki olmasın fazlası.
Kal ki olmasın faydasızlar.
Kal ki olmasın olamayacaklar.
Bilmiyorum sen misin yol alan ben miyim. Ama ne olur ben gelene dek vazgeçme tut beni. Geldiğimde zaten ben bırakmam…

Son müdehale : Ağustos 6th, 2010 Bunun altında : imre Gez bakalım : Önceki / Sonraki