2001 yılıydı, erkan oğurun bir ömürlük misafir albümünü yeni almıştım. parçaları dinlerken sıra mamoş ağıtına geldi ve 1 hafta sıra hep onda kaldı, albümde mamoştan sonra gelen parçaları ancak 1 hafta sonra dinleyebildim… o zamanlar “mamoş palton tutayım mı, hayrın için satayım mı?” sorusuna cevap vermek kolaydı…

2008 yılı bir kış akşamı, seninle ilk kez erkan oğur konserine gitmiştik. mamoşu dinlerken bu kez eşlik etmedim, dua ettim… karanlığa saklayıp dolan gözlerimi, sana baktım: acaba paltonu ne yapmamı isterdin?

2010 yılı, kışa çalan bir akşam yine bir erkan oğur konseri ama sensiz bu defa… affetmiyor erkan baba mamoşu söylüyor yine. sevdiğine yakılan bir ağıt; buna eşlik etmeyeceksem neye edeceğim? mamoşu her dinlediğimde olduğu gibi sana zorla aldırdığım gri kırçıllı paltonu giymiş bakıyorsun bana. sana sormaya hiç cesaret edemedim. gri kırçıllı palton hala asılı dolapta…

Bir de dersim dört dağ içinde var… bir gün hastanede bana “evlenirken elin elimde ola kapı kapı dilenek diyerek çok mu büyük konuştuk acaba, bundan mı bütün bunlar?” diye sormuştun… şimdi ben de durup durup neden bu 2 türküyü çok sevdiğimi soruyorum kendime. ne ölüm ne ayrılık acısı yaşamamış biri neden bu kadar sever bu türküleri? kaderimizin önceden farkında olan bir yanımız mı var, yoksa çok dinledik çok söyledik diye mi benzedi kaderimiz? Oysa dinlerken hiç aklıma gelmezdi bir gün eşyalarını saklamakla hayretmek arasında karar vermem gerekeceği. Sen gidersen gönlümün viran olacağı kesindi ama gül benzinin solacağını, ellerimizin ayrılacağını hiç düşünmemiştim…

Şimdilerde senin sevdiğin türkülerden mektebin bacalarını söylüyorum belki bu da gerçekleşir diye:
Ya benim muradım ver ya beni öldür Allah…

Son müdehale : Ekim 10th, 2010 Bunun altında : imre Gez bakalım : Önceki / Sonraki