geçen gün bir arkadaşa rastladım yolda. bana sarılırken “ne kadar oldu görüşmeyeli?” diye sordu. düşündüm, en son senin cenazende görmüştük birbirimizi. uzun süredir görüşemiyor olmamız kadar, hatta belki daha çok, bu süreyi ölçmemin istenmesi üzdü beni.

ne kadar zaman geçtiğinin hatırlatılmasını sevmiyorum, çünkü aynı zamandan bahsetmiyoruz. başkalarının bir yıl dediği ile benim bir yılım aynı değil, seninle geçen bir gün ile sensiz geçen bir gün aynı değil. dünyanın kendisinin ve güneşin etrafında dönerken geçirdiği süre önemli değil benim için, sadece hayatımı idame ettirmek için mecburen kullandığım bir zaman bölümlemesi. benim için dün, bugün ve yarın var… dün; senin gittiğin zaman, bugün sensiz geçirdiğim zaman ve yarın birlikte olacağımız zaman…

zamanı saatler, günler, haftalar vs. ile tanımlayınca ayrılık da cisme bürünüyor sanki, görmezden gelmek zorlaşıyor. kavuşmak zamanı uzaklaşıyor, ayrılık hiç bitmeyecekmişçesine uzuyor. sayılı zaman çabuk geçer derler ya hani, bilmediğin bir zamana dek geçecek süreyi saymak da yavaşlatıyor sanki zamanı, yeterince ağır değilmiş gibi…

sinek kuşunun iki kanat çırpışı arasındaki süre 1 salisedir, aslan bir ceylanın peşinde koşarken saniyede bilmem kaç metre yol alır, bir yağmur damlası buluttan ayrıldıktan 1 dakika sonra yere düşer. bu süreler sinek kuşunun, aslanın ve yağmur damlasının ne kadar umurundaysa benim de o kadar umurumda binbir parçaya bölmeleri zamanı…

saatin ayarı insandır der tanpınar, ben saatimi sana göre ayarlamayı seçtim…

Son müdehale : Mart 23rd, 2011 Bunun altında : imre Gez bakalım : Önceki / Sonraki