Sadece geceleri öten bir kuş var, hiç görmesem de eminim ki minik bir kuş. Gündüzün karmaşasıyla baş edemeyecek kadar naif, derdi ancak geceye sığacak kadar ağır. O ufak bedene, ağır yüküne rağmen hala kıpır kıpır, hala mütebessim…

Ötüşü öyle güzel ki; hüzünlü bir hikaye anlatır gibi. Bazen sabaha karşı oturur dinlerim onu; cıvıltılı sesiyle anlattığı hüzünlü hikayeleri. Sonra dur derim, ben de sana hüzünlü bir hikaye anlatayım. Saklandığı daldan bana bakarak dinler, sonuna geldiğimde susar, hiçbir şey söylemeden uçar gider. Ertesi geceye kadar kimse öttüğünü duymaz.

O gecekuşudur çünkü her gece ona, anlattıklarından daha hüzünlü bir hikaye anlatan çıkar ve o, bu hikayeyi seher yeline yetiştirmeye gider. Acelesi olduğu için mi susar, yoksa söyleyecek söz mü bulamaz kimse bilmez. Seher yelinin neden serin olduğunuysa yalnız o hikayeleri anlatanlar bilir, bir de gecekuşu…

Son müdehale : Mart 31st, 2011 Bunun altında : imre Gez bakalım : Önceki / Sonraki