Kapitalizm vahşi falan değil, kibirli ve kaba. Onlara sorarsanız herkesin annesi var, babası var, sevgilisi var, var oğlu var… Herkes anne yahut baba, herkes eş yahut sevgili. Anne olmayan ya da annesi olmayan umurlarında değil. Özel günlerde bangır bangır bağıran siz ne kadar da strategic essentialist ve stratejiniz ne kadar da kaba!
Evladını kaybetmiş bir anneye günde yüzlerce kere oğlunun bu anneler gününde ve bir sonrakinde ve bir sonrakinde onu ziyarete gelemeyeceğini hatırlatmak hangi kelimeyle açıklanır? Anne/baba olmayı isteyen ama olamayacak olan birine ısrarla kavuşamayacağı o lezzeti sürekli övenlere neden şeytan demeyelim ki?
Hani aşk diye yedirmeye çalıştığınız piç dölleri* ile değil, gerçekten bağlı olduğunu kaybetmiş birinin gözüne yavşak ergenleri, ten yiyicilerin mayhoş bakışlarını sokmanız sizi iğrençleştiriyor ama umurunuzda mı ki?
Anneler gününde anne/si olmak bu kadar normalleştirilirse olmayanlar ne olacak? Kaybedenler ya da hiç sahip olamayanlar, olamayacak olanlar…
Yavrulamış bir kedinin anneliğini kıskanan insanlar tanıyorum. Anneler gününde evladının mezarını ziyaret edenler, oğlunu maça getiren babaları gördüğünde stadı terk edenler, ilkokulda annesine verilmek üzere yapılan resmi kime vereceğini bilmeyen çocuklar, annene ne hediye alacaksın dediklerinde dua edeceğini söyleyenler ve yaşıtlarından “oğlum/kızım bana bunu aldı” diye yükselen seslere boş gözlerle bakıp anneler gününü sadece bir petshop mağazasının kutladığı kişiler…
Biz bayramlarda ilk önce çocukları olmayan yaşlıları ziyaret edip, yalnızlıklarını hissettirmemeye çalışan insanlar değil miydik? Ne zaman bu kadar düşüncesiz olduk?

*Ey aşk /.. ve ey aşk mı dedin../
Onlar küçücük küçücük gördü sana seslenenleri
Gücendirilmiş gibi kayboldun
Yerine piç döller yolladın
Cahit Zarifoğlu

Son müdehale : Mayıs 8th, 2011 Bunun altında : imre Gez bakalım : Önceki / Sonraki