Sana bir değil birçok mimik borçluyum
Kapının ardına saklanmış bir hayat
Yıkılıp gidiyor şimdi
Elleri ceplerinde bir çocuk

Desem ki soğuk ve beyaz ve idrar kokulu odalarda
Birimiz dökülen birimiz saklanan saçlara hasret
Çok gün geçirdik kanarak
Sen kah Kırgız oldun kah sarı benizli
Ben gözyaşlarını ucuca ekleyip gülen suratlar taktım
Kapı her kapandığında akıp gittiler

Çok gece vakti bir tramvay camında yüzüm
Öyle yabancı öyle yalancı
İnanmak zor okunsa da alın yazısı
Yanlış okunmuş olsun diye vapura atlar dalgalarda arardım
Gecenin derinleştiğini suyun koyuluğunda anlardım
Hükümet yasaklamıştı sigara tütmezdi
Sen burnumda tüterdin kimse fark etmezdi
Ah, onca dumanın arasında Üsküdar?ın ışıkları

Mezarlıklar ve camiler hep yolumu keser
Çok düşünceli bir hayalet olarak geçerdim
Spotçular ve esmer vatandaşlarımız beni bekler
Sağlam bir ciğer gereklidir
Üsküdar?da oturmak yokuşu göze almaktır
Tıpkı yaşamak gibi

Bizim yokuşumuz çok dikti
Misafirlerimiz ilk beş dakika konuşamazdı
Bizim hayatımız daha dikti
İzleyenler epeyce suskun kaldı

Yeşil bordo siyah
Hıçkırığın rengi olurdu
Sensiz
Beyazlığına sarılırdım paşanın
Gözlerimi koklayarak uyuturdu beni
Yeniden başlasın diye yolculuk

Son müdehale : Ağustos 11th, 2011 Bunun altında : imre Gez bakalım : Önceki / Sonraki