salı - çarşamba akşamı izmir’deyim. inşallah bu sefer olacak. he bir de zaten izmir’in kızları güzelmiş, gitmişken bi bakalım. caiz midir ibrahim?
“Başına ne gelirse gelsin, karamsarlığa kapılma. Bütün kapılar kapansa bile, sonunda O sana kimsenin bilmediği bir patika açar. Sen şu anda göremesen de, dar geçitler arasında nice cennet bahçeleri var: Şükret! İstediğini elde edince şükretmek kolaydır. İş, dileği gerçekleşmediğinde de şükredebilmektir.”
İşte biz kötü günde hep omuz omuzayız
övünmek gibi olmasın biz karakartallıyız!
maç sonu analizleri yapmayı hiç sevmem. maç şunun hakkıydı bunun hakkıydı zırvalıklarına da tahammül edemem. iyi oynayana değil, rakibinden fazla gol atana puan veriyorlar. hamdolsun, maçı kazanacağımıza emindik. buna şükür. uzun yıllardır takıma bu kadar güven duymuyorduk, artık duyuyoruz. söylenecek tek şey var!
şampiyonluk hasretiyle çok çile çektik
geceleri uyumadan sabahlar ettik
uçurumlara düşmeden tut elimizi
şampiyon ol beşiktaş?ım mesut et bizi!
106. yıl, kutlu olsun…
1903 / 2009
seninle ağladık, senle güldük. sevdamız uğruna canlar verdik biz. siyahın zindan olsun beyaz aydınlık. herkese nasip olmaz beşiktaşlılık!
“Avrupa’da hangi kupaya katılırsak, ona göre transferler yapacağız. Bu UEFA da olabilir, Şampiyonlar Ligi de… Burada hemen eleştiri yapmak isteyen arkadaşlar olacaktır. Bizim ülkemizde herkes futbolu çok iyi biliyor ya. Onlara da bir laf söyleyeyim; evet 5 yeriz, 7 yeriz ama 6 yemeyiz. 7 yeriz, 9 yeriz ama 8 yemeyiz…”
ne yiyip ne yemeyeceğini cumartesi biz söyleriz sana!
Çocuklar inanın, inanın çocuklar…
Güzel günler göreceğiz, güneşli günler…
İnönü’de rakipleri devireceğiz…
Şampiyonluk şarkıları söyleyeceğiz…
dün seninle konuştuk ya, hani “biz hcg’den anlamayız daynın işte böyle kulaç hesabı, parmak hesabı tarif et” dedin ya, sonra yetişiyoruz demek bu sezona dedin ya, hani faruk, davut, emrullah olmadan sezon açılmaz dedin ya…
bak tarık abi, inanmazsın sabah 8 de davut’a verdim kredi kartını, akşama hastaneye getir kombinemi dedim. yanisi şu ki, ben üzerime düşeni yaptım. davut’ta yaptı. emrullah’ın koltuğuna ise ‘o şimdi asker’ yazıcaz malesef…
ikinci hafta konya maçında, belki cengiz abi’de gelir, ‘dale’ deriz değil mi abi?
devam edelim..
Literatüre geçmemiş sevdaların palazlandığı, henüz kıyıya demirlememiş umut gemilerinin kurdelası açılmamış sevinçlerin paketlemesinin yapıldığı Beşiktaş kapalı tribününden tüm Beşiktaşlı çocuklarımıza duyurulur:
2002 doğumlularınız sokağa düştü bile top peşine, her gün görüyorum o tutkusunu size genetik olarak vermiş babanızın aldığı forma sırtınızda kiminiz Bobo olmuş kiminiz Delgado hafif esmer olanlarınızda Nobre olmuş top peşindesiniz. Şu an tam zamanındasınız çocuklar tam aşılama yaşında, korkmayın ha aşı dedik diye doktor bir abiniz olarak cepte şırıngayla değil siyah beyaz bilekliklerle geziyorum ben. Ben böyle aşıcıyım hiç acıtmadan hafiften umuda boğarım sizi daha çocuk halinizde o kadar. Mahallenin en hasta Beşiktaşlıları olarak tedaviye geldim size geçen gün cebimde 6 bileklikle beraber. Şaşkın, ürkek ve tam anlayamamış bir şekilde bakarken yüzüme nasılda parladı gözleriniz o bilekliklere, işte o yazdırıyor bana bu kelimeleri.Teker teker minicik sol kollarınıza takarken bileklikleri yukardan annenizin meraklı ve telaşlı sesi bile yetmedi o büyüyü bozmaya “Faruuk çabuk eve gel ne yapıyorsun elin adamıyla” annenize laf demesi bana düşmezdi ha keza bana lafta düşürmediniz “Anne amca Beşiktaşlııııı” Annenin suratın garip ama güvenli bir gülümseme, aklıma gelmezdi Beşiktaş’ın bir insanın bana güvenmesini sağlayacağı, haklıydım da taraftarında bile güvensizlik yaratan bir takımın taraftarına sırf o takımlı oldu diye güvenmek. Sorun annede miydi acaba taraftarda mı diye düşüneyim dedim ki biri çekti paltonun arkasından. “amca benim babam da bana forma aldı baak” diyerekten yanağından bir makas alayım demeye kalmadan bir anda arkasını döndü ve bağırmaya başladı avaz avaz o-oo-ooo-oo delgaaaadoo. O an çocuğa sarılıp öpücük deryasında yelkensiz yüzdüresim geldi.
Burak Ozan abimiz, webkartalları’nda yazar. aslen futbol yorumlar ama ilk defa gittiği basketbol maçının ardından değerlendermelerini yazmışken bu tarihi fırsatı kaçırmadan herkese göstermek istedim. Umarım alıntıladığım için bana dava açmaz : ) Beşiktaş - Hapoel Tel Aviv maçı ve tur atlamak için fark gerekiyor. İsrail’deki ilk maçta yenilmişiz. Sonuç: 73 - 53
Maçtan önce mahalledeyim eski BJK li abilerimizden Adnan Abiye dedim ki ben acaba basket maçına gitmesem mi?
Dedi olur mu Toldocum biletini bile aldın hem bu akşam büyük heyecan fırtınası olacak mutlaka git dedi..
Adnan Abi heyecan sensin fırtına da sana girsin diyerek yazıma başlıyorum..
devam edelim..
kızların gözleri hep yükseklerde
zengin paralı şık erkeklerde
bizim onlardan ne farkımız var
Beşiktaşlıyız işte o kadar
