günler günlerin ardından, seni unutmak mecburiyetindeyim
seni sevmeler cumhuriyetinde,
senin dulluğun, benim kulluğum
kafiye olsun diye değil…

vay be. ergenekon zanlısı askerlerin rütbelileri dakka geçmeden türlü bahanelerle hastaneye yatıyor. ardından tahliye. ulan vatanı bunlar mı kurtaracak, az bişe zora gelince lastik patlatıyolar. vay be.

ya fotokritik mail atıp duruyordu. özledik felan diye. yükledim flickrdan bi fotoğraf. kimse yorum yazmadı. çok yalancı bunlar. hani lan özlemiştiniz, hayallerimle oynamayın lan!

biri bana gelsin, o da sensin dırım dırım.

biri beni özlesin ya, kafayı kırdım iyice…

şuursuz bir şekilde insan trafiğe çıkmamalı bence. yazık. milli servet. acı. hepsi ihtimal dahilinde olan türlü türlü acılar. sonra bu acıya alışmalar. epigraf mıydı o dediklerin bilader, hani yazının önüne mümkünse italik yazılan entel cümleler. hani içinden bir cümle seçtiğin herhangi bir kitabı, okura hepsini talim ettiğini zannettiren cümleler. epigraf evet. neyse. acıya alışmak demiştik. en büyük acı, artık acıtmaz olmuş zincirlerin acısıdır der albert bayet. bundan bahsetmiştik başka bir sebeple, ama bugün yine, alıştırmayana hamdolsun! bu defasında da sabır verene, isyan ettirmeyene, teslimiyetini kaybettirmeyene hamdolsun…

devam edelim..

hamdolsun ameliyattır hastahanedir hemşiredir bitti. şimdilik, bir süreliğine…

hamdolsun masamda roll dergisi var, hamdolsun sezai babadan alıntı yapmışlar: bana yalnız ölen gelir / ben ölümden sonrasına bakan bir doktorum.

hamdolsun akşamları çınaraltında ismail hakkı, selçuk, kaaaan, jilet memet ve elbette feysel abi ile oturup muhabbet ediyorum. hatta bazen çengelköy bazen salacak hatta hatta bazen çamlıca, gece künefeye acıbadem sahra… hamdolsun ağzımın tadı yerinde…

beşiktaş yeniliyor ama çatır çatır oynuyor, hamdolsun. hertha yeniliyor, üzülüyoruz. boynumuzda atkımız, sağa doğru eğiliyoruz. top oynamayı, halı sahayı belki ama eski mahallenin toprak sahasını kesinlikle özlüyorum. sayın sevgilibiladerimle koşturduğumuz çayırları özlüyorum, isa bakkalı, oney dondurmayı, emini, muhammedi, alevi kızlarını…

hamdolsun karagümrüğe cesur geliyor, alexandre bey geliyor hacı bozanoğullarından tatlı getiriyorlar. cesur öğretmen, okuma parçaları hazırlıyor. hamdolsun kadir metin çok heyecanlı. tanrım hamdolsun, heyecanını kaybetmiyor. kâni abi kayseriden, cihad meriç ve selman konyadan, ali usta rizeden selam yolluyor. illaki istanbuldan bestami arayıp soruyor. alexandre bey istanbulda, burda bizi mahçup ediyor.

hamdolsun tanrım, annem beni seviyor.

şşş yusuf abi, benim bosnaya gitmem şart oldu bilesin.

tarık abi de gelmeli bence, yani şart gibi, unutma…

fatih üniversitesinden 6 arkadaş var, onları da alıcaz.

otobüs ayarlamak lazım bir de, bir de at felan…

şşş, yusuf abi, seneye erguvanlar kokmaya başlayınca, he?

not: yaptığınız bu incelik için teşekkür ederim arkadaşlar, pek kıyak bişi oldu. selam eder, kuytu köşelerdeki muhabbetlerinizde keyif dilerim sizler için…

sütlüceye gitmek kolay da hani keşke kokareç de yiyebilseydim. belki yiyebilseydim, yiyemiyor olmam bu kadar koymazdı. hem zaten miniatürk’ü de gezemem. ama gezesim geldi. ne yasaksa ona hevesleniyor diyordu annem bir sürü hastalığı olan babam için… genetik midir bu heves…

çarşamba tekrar tuzsuz ve plastik tabildotlarda yemek dağıtan görevlilere “istemiyorum” demeye başlıyacağım. cuma -ki mübarek gündür, 25 sene evvel bir cuma vakti doğmuşum ayrıca- şıppadanak gelir zaten.
devam edelim..

dün seninle konuştuk ya, hani “biz hcg’den anlamayız daynın işte böyle kulaç hesabı, parmak hesabı tarif et” dedin ya, sonra yetişiyoruz demek bu sezona dedin ya, hani faruk, davut, emrullah olmadan sezon açılmaz dedin ya…

bak tarık abi, inanmazsın sabah 8 de davut’a verdim kredi kartını, akşama hastaneye getir kombinemi dedim. yanisi şu ki, ben üzerime düşeni yaptım. davut’ta yaptı. emrullah’ın koltuğuna ise ‘o şimdi asker’ yazıcaz malesef…

ikinci hafta konya maçında, belki cengiz abi’de gelir, ‘dale’ deriz değil mi abi?
devam edelim..

bir kulaç daha atsam karadayım…

dün benim doğum günümdü. işyerinden arkadaşlarım, ailem ve hemşirelerle kutladık. emine hemşire bana üçlü tabak takımı almış. bununla çorba içicen, bununla muhallebi yiycen, bununla da salata diye teker teker anlattı. seneye dışarda yapacaz, iyice beslen dedikten sonra da ateşi düşmesse şu hapıda verin diye ekledi. emine hemşire benim tıp ilmine olan inancımı besliyor farkında değil. evet, beni de türk hekimlerine emanet ediniz!